[Faucaria spp. - Faukarie] opis gatunku

[Grzegorz Mulkowski]

Faucaria spp. - Faukaria

Nazwa botaniczna:
Rodzaj Faucaria, obejmuje około 8 gatunków

Rodzina:
Przypołudnikowate (Aizoaceae)

Wielkość:
Niewielkie, niepozorne sukulenty osiągające do około 10 cm wysokości, tworzące zwarte skupiska.

Wygląd:
Faukarie to sukulenty posiadające grube, mięsiste liście ułożone w rozetę. Kształt i kolor liści różni się dość znacznie w zależności od gatunku- od wyraźnie cętkowanych, pokrytych białymi plamkami oraz guzkami i z charakterystycznymi dla większości gatunków kolcami na brzegach liści (np. F. tuberculosa) po pozbawione plamek i z niepozornymi kolcami F. bosscheana. Kwiaty duże przypominające stokrotki koloru przeważnie żółtego.

Gatunki/odmiany:

- Faucaria bosscheana, liście osiągają do 3 cm długości. Posiada dość wąskie zielone lub szarozielone liście, pozbawione plamek i wyrostków. Kolce na brzegach u tego gatunku są wyraźnie zredukowane i niepozorne lub w ogóle ich brak (np. F. bosscheana var. haagei. Ojczyzna tego gatunku jest RPA (Eastern Cape Province).

- Faucaria tigrina, mogący osiągać do 10 cm wysokości gatunek, przeważnie jednak osiągają skromniejsze rozmiary. Liście maja kolor szarozielony, brzegi liści pokryte licznymi kolcami. Jeden z popularniejszych gatunków w hodowli. Kwiaty duże- żółte. Gatunek ten bywa czasami nazywany tygrysia paszcza.

- Faucaria tuberculosa, liście pokryte licznymi brodawkami, cętkami i kolcami na brzegach. Żółte kwiaty osiągające średnice kilku centymetrów pojawiają się przeważnie wczesnym latem. Występuje w RPA (Cape Province).


Występowanie:
Gatunki z rodzaju Faucaria występują w Republice Poludniowej Afryki. Zamieszkują tereny pustynne.

Informacje dodatkowe:
Rośliny z tego rodzaju są dość łatwe w hodowli, do ich prawidłowego wzrostu niezbędne jest silne oświetlenie. Zbyt obfite podlewanie może spowodować gnicie korzeni.
Kwiaty tych roślin maja średnice kilku centymetrów i maja kształt stokrotek, maja najczęściej barwę żółta, ale bywają tez białe. Kwiaty wyrastają po środku rozety liściowej.
Rośliny te tworzą liczne odrosty.

Zastosowanie:
Te niewymagające i dość odporne sukulenty doskonale nadają się do terrariów suchych. Silniejsze zwierzęta mogą jednak dość łatwo uszkodzić ich dość kruche liście.

Stanowisko:
Stanowisko powinno być jak najjaśniejsze. Jest to ważne zwłaszcza wtedy, gdy chcemy żeby roślina zakwitła. Temperatura nie może spadać poniżej 10°C.

Hodowla:
Okres wzrostu rozpoczyna się wiosny do wczesnej jesieni. Co kilka tygodni wzmacniamy rośliny rozcieńczonym nawozem. W pozostałym okresie w ogóle nie nawozimy i prawie całkowicie przerywamy podlewanie. W sprzyjających warunkach kwitną w zależności od gatunku latem lub wczesna jesienią.
Uporczywymi szkodnikami mogą być wełnowce (Pseudococcus sp.). Zbyt częste i obfite podlewanie może spowodować gnicie korzeni.

Rozmnażanie:
Łatwa metoda rozmnażania roślin z tego rodzaju jest rozmnażanie wegetatywne- przez podział. Zbyt duże kępy dzieli się na wiosnę. W przypadku gdy rozeta nie ma własnych korzeni należy ja przesuszyć przez 24 godziny, a następnie posadzić do przepuszczalnego podłoża.
Możliwe jest tez rozmnażanie generatywne- z nasion.